ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011

ΟΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΠΑΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗ

-Ποιος έχει τέθοια πράματα σαν του Μπακαλογιάννη
κρασί απού γιατρεύεσαι, ρακή που θα σε γιάνει.

«Μπακαλογιάννης το τυρί το κόβει με τσι τρύπες / και κάνει το λογαριασμό χωρίς να κάνει τρίπλες».











-Ποιος κόβει τέθοιονα τυρί σαν το Μπακαλογιάννη
π’ όποιος κι ανέ δοκίμασε την εμιλιά ντου χάνει.
-Σαν έρθει ο λογαριασμός ευθύς θα μαρμαρώσεις.
το αφεντικό μπουντάλιασε κι άρχιξε τσι εκπτώσεις.
-Πρέπει πως μετακόμισε η Κρήτη στην Αθήνα
αλλού ποθές δε θα τα βρεις τα προϊόντα εκείνα.
-Σα μπιαίνω στο Μπακάλικο Ηλιούπολη-Παγκράτι
μήδε μπορώ ν’ αντισταθώ, μήδε να κάνω κράτει.
«Κρασάκι απού μπουνταλιά, ρακή απού σβολώνει /
σα μπαίνεις στο Μπακάλικο η σκέψη σου μαργώνει».





















-Βάλε μου βερεσέ τυρί δεν έχω να πλερώσω
κι αν πάρω σύνταξη ποτέ θα ’ρθω να σου τα δώσω.
-Πότε θα ξεμεθύσουμε να πιούμενε και πάλι
ρακή απ’ το Μπακάλικο απού δε φέρνει ζάλη.
-Μπακαλογιάννη, βερεσέ και κάνε μου και δώρο
τα τελευταία τα ’δωσα στον έκτακτο το φόρο.
-Δώσε, Μπακάλη, πέντε αβγά γιαούρτι κεσεδάκι
να τα πετάξω ολόχαρος σ’ υπουργικό σακάκι.
-Άχι! πως με ξεκάμανε τα έκτακτα τα μέτρα
απού δεν έχω ούτ’ ευρώ και πώς θα πάρω φέτα;
-Μπακαλογιάννη, κούρεψε το χρέος μου λιγάκι
γιατί και η κυβέρνηση μας πότισε φαρμάκι.

ΜΠΑΚΑΛΟ... ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ

-«Το κάστανο θέλει κρασί και το καρύδι μέλι
και το κοπέλι κοπελιά κι η κοπελιά κοπέλι».
 -«Σώπασε εσύ αγάπη μου κι ο κόσμος δεν εχάθη
και με τα βότανα τση γης γιατρεύονται τα πάθη».



















-Το λιόλαδο θέλει να βγει ίδρο πολύ και κόπο
μα ’ναι τροφή και γιατρικό στσι πόνους των αθρώπω.
-Άμα ’χω ’γω στο σπίτι μου κρασί, ψωμί και λάδι
ρήγας με τη γυναίκα μου κοιμούμαι κάθε βράδυ.



-Γλέντιζε, πίνε τη ρακή του χρόνου ποιος το ξέρει
γή θα ποθάνεις γή θα ζεις γή θα ’σαι σ’ άλλα μέρη.
 
-Στέλνω σου χαιρετίσματα κλαδάκι μαντζουράνα

αν αγαπάς την κοπελιά καλόπιανε τη μάνα.
-Έμαθα ’γω κι αμοναχός και δεν παραπονούμαι
και μαγερεύω και δειπνώ και στρώνω και κοιμούμαι.
-Ποτέ χοχλιός μπουμπουριστός δε φεύγει απ’ το τηγάνι

άμα γλιτώσει τη φωθιά τ’ αλάτι τονέ πιάνει!